top of page

Mijn kind heeft een onzichtbaar vriendje of praat met knuffels. Moet ik me zorgen maken?

  • Foto van schrijver: Demi Koelemeij
    Demi Koelemeij
  • 25 jun
  • 2 minuten om te lezen

"Mijn dochter zegt dat haar knuffel terugpraat."

"Mijn zoon speelt iedere dag met een onzichtbaar vriendje."

"Mijn kind zegt dingen te weten die ik nooit verteld heb."

Voor veel ouders roept dit vragen op.

Is dit normale fantasie?

Is mijn kind hooggevoelig?

Of is er misschien meer aan de hand?

De magische binnenwereld van een kind

Kinderen beleven de wereld vaak heel anders dan volwassenen.

Hun fantasie is rijk, levendig en grenzeloos.

Een knuffel kan een beste vriend zijn.

Een boom kan voelen alsof hij luistert.

Een onzichtbaar vriendje kan veiligheid geven wanneer een kind zich alleen voelt.

Voor een kind is dit niet "doen alsof".

Het is onderdeel van hoe het de wereld beleeft.

Onzichtbaar vriendje bij kinderen, mijn kind heeft een onzichtbaar vriendje of praat met knuffels

Fantasie is ontzettend waardevol

Als volwassenen zijn we vaak geneigd om fantasie weg te redeneren.

Toch helpt fantasie kinderen om:

🌿 Emoties te verwerken

🌿 Zich veilig te voelen

🌿 Moeilijke situaties een plek te geven

🌿 Creatief te denken

🌿 Zelfvertrouwen te ontwikkelen

Een fantasiewereld hoeft dus helemaal geen probleem te zijn.

Sterker nog: het kan juist een gezonde manier zijn waarop een kind met gevoelens omgaat.

Sommige kinderen lijken nét iets meer waar te nemen of mijn kind heeft een onzichtbaar vriendje of praat met knuffels.

Sommige kinderen vertellen dat ze:

🤍 Met hun knuffel praten

🤍 Een onzichtbaar vriendje hebben

🤍 De sfeer in een ruimte goed aanvoelen

🤍 Weten hoe iemand zich voelt zonder dat die iets zegt

🤍 Zich sterk verbonden voelen met dieren of de natuur


Of je dit nu ziet als een rijke fantasie, hooggevoeligheid of een (spirituele) belevingswereld: voor het kind kan dit heel echt voelen.

Daarom vind ik het belangrijk om deze ervaringen niet direct weg te nemen of af te wijzen, maar er nieuwsgierig naar te luisteren.

Wanneer wordt het een hulpvraag?

Meestal is een onzichtbaar vriendje of een rijke fantasiewereld een normale fase in de ontwikkeling.

Toch kan het helpend zijn om verder te kijken wanneer een kind:

  • Er bang van wordt.

  • Veel last heeft van spanning of onrust.

  • Zich terugtrekt uit contact met anderen.

  • Overprikkeld raakt.

  • Regelmatig lichamelijke klachten ervaart zonder duidelijke oorzaak.

Dan kan het waardevol zijn om te onderzoeken wat het kind eigenlijk probeert te vertellen.


Hoe ik hiermee werk

Tijdens een spiertestsessie kijk ik niet of iets 'waar' of 'niet waar' is.

Ik kijk naar het kind.

Waar heeft het behoefte aan?

Wat geeft het veiligheid?

Welke emoties spelen er?

Welke kwaliteiten willen gezien worden?

Daarvoor gebruik ik onder andere mijn Superkrachtenlijsten en de lijst Mijn Magische Binnenwereld. Op een speelse en respectvolle manier onderzoeken we hoe jouw kind de wereld beleeft en wat het nodig heeft om zich veilig, begrepen en zichzelf te voelen.

Niet om de fantasie weg te nemen.

Maar juist om het kind beter te begrijpen.

Misschien hoeft het niet opgelost te worden

Misschien hoeft jouw kind niet minder fantasie te hebben.

Misschien hoeft het onzichtbare vriendje niet weg.

Misschien vraagt jouw kind vooral om iets anders.

Om iemand die nieuwsgierig luistert.

Die niet meteen zegt:

"Dat bestaat niet."

Maar vraagt:

"Wil je mij er eens meer over vertellen?"

Want achter de magische binnenwereld van een kind schuilt vaak een prachtige boodschap.

En soms is die boodschap veel waardevoller dan wij als volwassenen in eerste instantie beseffen.

Opmerkingen


Demi Koelemeij

bottom of page